Gry w służbie propagandy. Mod do gry strategicznej pod lupą ekspertów

• East Showdown rekonstruuje wojnę rosyjsko-ukraińską zgodnie z prokremlowską narracją.
• W scenariuszach gry Polska występuje jako kluczowy element regionalnej eskalacji i destabilizacji.
• Mod korzysta z nazwisk i wizerunków realnych polityków, by zwiększyć poczucie realizmu.

Disinfo Digest przeprowadziło śledztwo na temat wykorzystywania gier w działaniach hybrydowych. W najnowszym materiale zespół pokazuje, jak środowiska gamingowe mogą pełnić rolę zaplecza dla rosyjskich operacji wpływu. 

Jednym z analizowanych przykładów jest gra East Showdown, zawierająca rozbudowany wątek dotyczący Polski.

Od strategii do symulacji

East Showdown to rozbudowany mod do Hearts of Iron IV, jednej z najpopularniejszych gier strategicznych ostatnich lat. O ile podstawowa wersja gry skupia się na realiach II wojny światowej, o tyle East Showdown przenosi mechanikę na grunt współczesnych konfliktów, przede wszystkim wojny Rosji z Ukrainą.

Twórcy moda opisują go jako „symulator specjalnej operacji wojskowej”, co samo w sobie odwołuje się do języka rosyjskiej propagandy. 

Rozgrywka została zaprojektowana tak, aby maksymalnie uprościć i skrócić rosyjską drogę do zwycięstwa, jednocześnie marginalizując koszty militarne i polityczne agresji. Gracz szybko przechodzi od etapu działań na Ukrainie do konfliktu z państwami Europy Środkowej i NATO.

Wątek Polski

Jak wskazuje Disinfo Digest, szczególne miejsce w narracji East Showdown zajmuje Polska. W przeciwieństwie do wielu innych państw regionu, nie jest ona jedynie tłem działań wojennych, lecz jednym z węzłów fabularnych. Scenariusze przewidują zarówno zewnętrzną agresję, jak i wewnętrzną destabilizację państwa.

Mod oferuje rozgałęzioną „polską ścieżkę”, w której dochodzi do kryzysu ustrojowego i rozpadu porządku państwowego. Jednym z wariantów jest skrajnie prawicowy bunt, inspirowany realnymi symbolami i estetyką radykalnych ruchów. 

W tej narracji wykorzystano nazwisko Krzysztofa Bosaka, przypisując mu rolę przywódcy ruchu dążącego do rewizji granic i konfrontacji z Ukrainą. Konflikt ten staje się wygodnym pretekstem do rosyjskiej interwencji i dalszej eskalacji regionalnej.

Alternatywa bez wyjścia

Jeśli prawicowy przewrót nie powiedzie się lub ugrzęźnie, gra oferuje drugi biegun konfliktu. Wówczas pojawia się wątek lewicowego kontrprzewrotu, organizowanego przez fikcyjny „Komitet Ocalenia Narodowego”.

Na jego czele postawiona zostaje postać wykorzystująca nazwisko Adriana Zandberga. Mechanika gry pozwala przejąć kontrolę nad instytucjami państwowymi i skonsolidować władzę, jednak finał scenariusza pozostaje niezmienny.

Niezależnie od wyboru ścieżki, Polska w East Showdown kończy jako państwo rozbite, częściowo zaanektowane lub wciągnięte w konflikt. W narracji pojawiają się także inne rozpoznawalne nazwiska, w tym Andrzeja Dudy, co dodatkowo wzmacnia wrażenie aktualności i realizmu.

Gra jako nośnik narracji politycznej

Disinfo Digest podkreśla, że East Showdown jest intensywnie promowany przez rosyjskich streamerów, w tym Grigorija Korolowa, znanego jako Grisza Putin. Transmisje z rozgrywki, często prowadzone w stylizowanej, quasi-wojskowej oprawie, prezentują mod jako realistyczną symulację przyszłych konfliktów, a nie czysto fikcyjną zabawę.

Choć East Showdown pozostaje formalnie fanowską modyfikacją do gry, jego znaczenie wykracza poza sferę rozrywki. To przykład, jak narzędzia kultury popularnej mogą być wykorzystywane do oswajania odbiorców z radykalnymi scenariuszami politycznymi i militarnymi. 

Dla młodszych odbiorców, zanurzonych w świecie gry, wizja rozpadu Polski czy eskalacji nuklearnej może przestać być abstrakcją. East Showdown pokazuje, że wojna, nawet ta najbardziej destrukcyjna, da się przedstawić jako logiczny, a wręcz „opłacalny” element rozgrywki.

Szerzej na temat zastosowania gier w działaniach hybrydowych pisaliśmy w materiale pt. „#CyberMagazyn: Gaming - lekceważony obszar operacji informacyjnych”