Zełenski wypowiada wojnę fałszywym call center

O przedłożeniu projektów Zełenski poinformował w mediach społecznościowych. Pierwszy z nich dotyczy działalności oszukańczych call center oraz rekrutowania do nich pracowników.

„Odpowiedzialność za działalność oszukańczych call center musi być jasno określona i surowa, nie tylko wobec osób, które bezpośrednio wykonują pracę w takich call center, ale także wobec tych, którzy je organizują, czerpią z nich zyski i są ich właścicielami. Właśnie to przewiduje pierwszy projekt ustawy” – napisał prezydent Ukrainy.

Tym samym regulacje mają pozwolić na pociąganie do odpowiedzialności osób znajdujących się wyżej w strukturze przestępczego procederu, a nie koncentrować się wyłącznie na operatorach kontaktujących się bezpośrednio z ofiarami.

Rachunki bankowe i „słupy finansowe”

Drugi projekt dotyczy oszukańczych schematów wykorzystujących instrumenty bankowe. Zełenski wymienił w tym kontekście tzw. muły finansowe, czyli osoby udostępniające swoje rachunki lub dane w celu przyjmowania, przekazywania albo wypłacania pieniędzy pochodzących z przestępstw.

Planowane rozwiązania mają obejmować również zmiany po stronie sektora bankowego. Chodzi m.in. o skuteczniejsze wykrywanie rachunków wykorzystywanych w oszustwach, praniu pieniędzy czy uchylaniu się od opodatkowania.

„Na poziomie wewnętrznych regulacji sektora bankowego należy podjąć odpowiednie działania i dostosować algorytmy w taki sposób, aby banki miały większe możliwości ochrony praw i uzasadnionych interesów osób fizycznych oraz przedsiębiorstw, a także zapobiegania wykorzystywaniu rachunków do uchylania się od opodatkowania lub prania środków pochodzących z nielegalnej działalności. Na poziomie ustawowym zapewnimy niezbędne ramy prawne umożliwiające przeciwdziałanie osobom organizującym oszukańcze schematy z wykorzystaniem rachunków bankowych i instrumentów płatniczych” – wskazał Zełenski.

Wdrożenie unijnych przepisów

Projekt ma również służyć wdrażaniu w Ukrainie przepisów prawa Unii Europejskiej wynikających z porozumień zawartych z partnerami. 

Prezydent zaapelował do parlamentarzystów o niezwłoczne zajęcie się obiema propozycjami.

Ukraina walczy z oszukańczymi call center

Problem działalności oszukańczych call center na Ukrainie jest znany od dłuższego czasu. Tylko 1 września ukraińska cyberpolicja poinformowała o zamknięciu dwóch kolejnych takich ośrodków. 

W Dnieprze operatorzy podszywali się pod pracowników banków i operatorów telekomunikacyjnych. Korzystali m.in. z technik pozwalających na podmianę numeru telefonu oraz wiadomości SMS, a podczas rozmów wyłudzali dane kart płatniczych, kody CVV, kody z SMS-ów i jednorazowe hasła. 

Informacje służyły następnie do uzyskiwania dostępu do bankowości internetowej i przelewania pieniędzy na rachunki podstawionych osób. Skradzione środki wypłacano w bankomatach lub zamieniano na kryptowaluty.

Tego samego dnia policja przekazała informacje o likwidacji call center działającego w Charkowie. Zorganizowano je w kompleksie hotelowo-restauracyjnym, gdzie przygotowano 35 stanowisk.

Operatorzy kontaktowali się z potencjalnymi ofiarami w ich ojczystych językach i nakłaniali je do przekazywania pieniędzy pod pretekstem inwestycji w kryptowaluty, korzystania z usług rzekomych brokerów lub wykonywania zadań w internecie. Służby ustaliły 34 osoby zaangażowane w działalność ośrodka, w tym obywateli różnych państw. 

Wcześniej zamknięto 94 oszukańcze call center

Skala problemu jest jednak znacznie większa. Na łamach CyberDefence24 opisywaliśmy w sierpniu operację ukraińskiej policji, w wyniku której wstrzymano działalność 94 oszukańczych call center. 

W ramach działań służby przeprowadziły 11 przeszukań, a w kontrolowanych lokalizacjach znajdowało się blisko 1800 przygotowanych stanowisk pracy. Zarzuty usłyszało 26 osób. 

Schematy wykorzystywane przez oszustów były zróżnicowane. Operatorzy podszywali się m.in. pod:

• pracowników banków;
• brokerów i doradców inwestycyjnych;
• funkcjonariuszy organów ścigania;
• osoby oferujące pomoc w odzyskaniu wcześniej utraconych pieniędzy.

Ofiary mogły słyszeć np. o rzekomej podejrzanej transakcji, zagrożeniu zablokowaniem rachunku albo możliwości osiągnięcia wysokiego zysku z inwestycji. Następnie nakłaniano je m.in. do przekazywania pieniędzy na kontrolowane przez przestępców konta lub instalowania oprogramowania umożliwiającego zdalny dostęp do urządzenia